PDC in 2016: We nemen afscheid van een aantal wereldtoppers

Het PDC WK Darts 2017 staat voor de deur. Tijd dus om terug te blikken op het afgelopen jaar, afscheid te nemen van afgehaakte toppers, vooruit te kijken naar wat komen gaat en volledig warm te draaien voor het PDC World Darts Championship. Vandaag deel 3: Het afscheid van een aantal grote namen.

De jeugd komt in razende vaart de PDC binnen en dat gaat nu al een aantal jaar ten koste van bekende namen, sterren uit het verleden en een aantal caracters. In aanloop naar het wereldkampioenschap, waar een aantal nog net wel en een aantal net niet meer van de partij zijn, zetten we ze dan nog graag even in het zonnetje. Vorig jaar deden we dat al bij onder meer Paul Nicholson, Ronnie Baxter, Andy Smith en John Part. Het kwartet speelde dit seizoen nog wel op de Pro Tour, maar ze moeten zich in januari allemaal gaan melden op Q-School om überhaupt nog een tourkaart te behouden.

Andy Hamilton – WK-finalist in 2012

Bijna vijf jaar geleden werd Andy Hamilton bijna wereldkampioen. The Hammer knokte zich naar de finale en stond een jaar later ook nog in de finale van de UK Open. Adrian Lewis en Phil Taylor hielden hem af van een grote titel, maar een vaste waarde in de top was de Engelsman uit Stoke-on-Trent wel. Met zijn gedegen spel en vaste stijl maakte hij zijn bijnaam meer dan waar. Het was namelijk echt alsof hij de darts als spijkers in het bord hamerde. Twee jaar mocht Hamilton meedoen aan de Premier League Darts en haalde zelfde de halve finale. Hij hoorde echt bij de grote jongens, want ruim een jaar lang haalde Hamilton op ieder televisietoernooi minimaal de kwartfinale. Mede door zijn zeer intensieve speelstijl leek hij zichzelf wel volledig te hebben opgeblazen.

Lees ook: PDC in 2016: Het jaar van de totale dominantie van Michael van Gerwen

De twee jaar waren zo intensief, dat hij daarna als een ballonnetje leeg liep. Er kwam ook nog een relatiebreuk bovenop, gevolgd door een poging om extreem af te vallen. Met de verdwenen kilo’s leek ook de kracht uit de hamerslagen te zijn verdwenen. De prestaties holden achteruit en in het afgelopen kalenderjaar lukte er bijna niets meer. Alleen door afmelding van Kyle Anderson mocht The Hammer nog meedoen aan de Players Championship Finals, om in de eerste ronde kansloos te verliezen van Michael van Gerwen. In Alexandra Palace is hij er niet bij. Hamilton zal nog wel in de top-64 staan na het wereldkampioenschap, waardoor hij ook komend jaar op de Pro Tour mag spelen. Of we hem terug zien op het grote podium is echter zeer twijfelachtig.

Wes Newton – In twee jaar tijd van toneel verdwenen

Veel sneller uit de top verdwijnen als Wes Newton zal niet snel een darter nog gaan doen. In 2013 en 2014 speelde The Warrior nog in de Premier League. Tweeënhalf jaar later heeft hij zich niet eens meer weten te plaatsen voor het wereldkampioenschap en de kans is groot dat hij na het WK geen tourkaart meer heeft. En dat voor een speler van pas 39 jaar oud. De stijl van de Engelsman uit Fleetwood vroeg al wel altijd om rugproblemen, maar vooral mentaal is Newton volledig geknakt. Twee jaar op rij deed hij dan wel mee bij de grote mannen, daar ging het wel volledig fout. Tot twee jaar geleden won Newon eigenlijk altijd van darters van buiten de top-10, maar zodra hij moest aanleggen tegen de echte toppers kon hij geen poot aan de grond krijgen.

Zo degradeerde The Warrior dan ook twee keer uit de League en daar wist hij nooit meer van te herstellen. Zijn laatste goede resultaat was op de Players Championship Finals van 2014 met een halve finale. Dat was ook het jaar dat hij voor het eerst sinds 2007 geen Pro Tour-toernooi wist te winnen. In heel 2015 én 2016 heeft Newton niet één keer een kwartfinale weten te overleggen op welk PDC-toernooi dan ook. Niets lukte meer. Zo moet de voormalig top-8 speler van de wereld en de tweevoud major finalist deze winter toekijken en in januari helemaal opnieuw beginnen. En dat, zo is vaker gebleken, is bijna onbegonnen werk.

Dean Winstanley – Twijfels en blessure werden te veel

Over The Top leek in alles een vaste waarde in de subtop en mogelijk in de top te worden. Winstanley had een lekkere snelle worp, een goede uitstraling en dito opkomst. In 2011 haalde de Engelsman de finale van Lakeside en de World Masters. Een jaar later waagde hij de overstap naar de PDC. Dat pakte in het begin goed uit. Zo stond Winstanley direct in de halve finale van het wereldkampioenschap en gooide een legendarische negendarter op het wereldkampioenschap tegen Vincent van der Voort. Het was vooral een legendarische leg, doordat de Engelsman zo door het dolle hen was na de laatste dart dat hij van het podium stoof. Over The Top was te snel voor de camera’s en was niet meer te houden. Hij zou de partij tegen Fast Vinnie alleen wel verliezen.

Lees ook: PDC in 2016: Ongekende luxe met vier Nederlanders in top-16

In de jaren die volgden werd het alleen steeds wat minder. Vooral in het hoofd van Winstanley kookte het nog wel eens over. Op beslissende momenten begon zijn hand zichtbaar te trillen en wanneer hij keuzes moest maken hoe hij een finish weg ging werken gingen alle alarmbellen in zijn hoofd af. Het werd van kwaad tot erger, om er ook nog een blessure overheen te krijgen. Net zoals bij Newton moeten we voor zijn laatste aanspreken de resultaten terug naar de winter van 2014. Een kwartfinale op de Players Championship Finals en een plaats bij de laatste-16 op het WK zagen er prima uit. Daarna noteerde Winstanley geen enkele kwartfinale meer. En ook hij moet dus ondanks zijn 35 jaar weer helemaal nieuw beginnen. Of keert Deano terug naar de BDO, om samen met zijn vrouw Lorraine Winstanley – een wereldtopper bij de dames – het circuit af te lopen?

Kevin Painter en Terry Jenkins – Het laatste kunstje?

Eigenlijk hadden we op deze plaats ook afscheid moeten nemen van Kevin Painter. The Artist had zich niet weten te plaatsen voor het wereldkampioenschap, maar kreeg een cadeautje. Kyle Anderson kan door visumproblemen niet deelnemen en zo schoof Painter in. De finalist van het WK in 2004, waarin hij Taylor bijna op de knieën kreeg, wist in 2011 zijn grote titel te winnen. The Artist schreef de Players Championship Finals op zijn naam, om daarop een uitnodiging te krijgen voor de Premier League Darts. In al die jaren bleef hij een speler die stabiel in de top-16 van de wereld stond, maar de laatste twee jaar is het ook met Painter opeens heel hard gegaan. 2015 bracht nog twee kwartfinales op de vloer en in 2014 was de World Grand Prix nog goed voor een kwartfinale. Maar nu lijkt de carrière van één van de karakters te verdwijnen van het toneel.

Dat zal ook gaan gelden voor Terry Jenkins. The Bull is nog de nummer achttien van de wereld en zal zich zo goed als zeker ook volgend jaar nog plaatsen voor het WK. Toch heeft hij zijn afscheid al aangekondigd. Komend kalenderjaar zal hij de Pro Tour niet meer af gaan lopen en zich alleen nog melden op de grote toernooien waar hij zich voor plaatst. Zonder een bizarre stunt de komende weken zal Jenkins dus de boeken in gaan als de speler met de meeste finales op een major zonder ook daadwerkelijk een titel te pakken. Maar liefst negen keer stond Jenkins als verliezend finalist op het podium. Balen doet The Bull daar uiteraard wel van, maar bij de aankondiging van zijn afscheid relativeerde hij het ook wel. Jenkins vindt dat hij alles uit zijn carrière heeft gehaald én hij heeft er vooral van genoten. Ondanks jarenlang in de top te hebben gespeeld was darts verkapte hobby, want als antiquair vult hij zijn dagen.

Delen: