PDC World Darts Championship Alexandra Palace 2017

PDC WK Darts 2017: Voorbeschouwing Dag 10

Het kerstreces zit erop en het PDC World Darts Championship 2017 komt nu in een stroomversnelling. De tweede ronde wordt in de komende twee dagen afgerond en vandaag komen er maar liefst twee Nederlanders in actie: Raymond van Barneveld en Michael van Gerwen.

Mensur SuljovicMark Webster

Wat is het echte verhaal rondom Mensur Suljovic, we zullen er voorlopig wel niet achter komen. Anderhalve maand geleden gaf hij een interview aan een Engelse dartssite, waarin hij zeer uitgebreid liet weten zich niet beschikbaar te stellen voor de Premier League Darts van 2017. Daarvoor had de Oostenrijker duidelijke argumenten. Hij vond zichzelf nog niet goed genoeg voor de League en wilde niet als boksbal dienen, daarnaast was onder meer het drie maanden continu op reis zijn een te zware belasting. Lange tijd kwam er geen enkel tegengeluid, tot na zijn eerste rondeduel op het WK. Suljovic deed het opeens af als een broodje aap-verhaal en zou bij een uitnodiging voor 99% wel ingaan op een invitatie. Heeft Suljovic het interview echt niet gegeven? Is hij zelf van mening veranderd of is hem wat ingefluisterd? Na het bereiken van de finale van het European Championship en zijn top-10 positie op de wereldranglijst lijkt een uitnodiging voor de League realistisch. Zeker omdat hij het Duitse taalgebied daarmee zal bedienen. Maar de absolute topvorm is wel wat weggezakt. De Grand Slam of Darts was in de groepsfase voorbij en ook op de Players Championship Finals verloor hij in de eerste ronde. Al was dat wel tegen Raymond van Barneveld. Zijn eerste partij in Alexandra Palace hield niet over. Ron Meulenkamp werd dan wel met 3-0 in sets verslagen, vooral in de eerste twee sets had de Nederlander kan op veel meer. Hij miste een pijl voor de eerste set en in de tweede set in iedere leg een dart op de dubbel. Zo kon Suljovic toch winnen ondanks een gemiddelde van 88,51 per beurt. Hij moet nu aanleggen tegen Mark Webster, die Suljovic wel kan vertellen dat de League niet altijd een pretje is. De Welshman werd een seizoen als een boksbal gebruikt en moest erg lang bijkomen van de tikken. Daar kwam darteritus overheen, waar hij nog altijd niet volledig van hersteld is. Ondanks dat weet Webby op televisie altijd het beste bij zichzelf naar boven te halen en dan met name op het WK. Dat bleek nu maar weer in de eerste ronde tegen Joe Murnan. De Engelsman werd met 3-0 in sets aan de kant gezet, vooral dankzij 9 uit 11 op de dubbels. Scorend zullen de twee elkaar niet veel gaan ontlopen, maar wie zijn dubbels het beste op orde houdt zal de partij pakken. In onderlinge duels staat het liefst 6-2 voor Webster, waaronder dit jaar nog op de UK Open.

Robert ThorntonDaryl Gurney

Zowel Thornton als Gurney zijn momenteel op de glijbaan aan het spelen. Waar Gurney echter het trappetje op aan het klimmen is, zit Thornton al flink op de glijbaan zelf. Ruim een jaar geleden won de Schot de World Grand Prix. Daarna liep hij een blessure op, kreeg privé flink wat te verwerken en daarna volgden ook een paar harde tikken op televisie. Dat wist hij niet te verwerken, wat resulteerde in een heel mager jaar. Thornton is nog wel nummer 11 van de wereld met 283.750 pond achter zijn naam, als je bedenkt dat hij op de Grand Prix 100.000 pond verdiende is duidelijk hoe mager alles rondom die ene week in Dublin was. Haal je dat prijzengeld weg, dan zit je bijna op het bedrag dat Gurney in twee jaar bij elkaar gooide (158.750). Waar Thornton met 88,55 per beurt van Zoran Lerchbacher won, haalde Gurney een uitstekend niveau tegen Jermaine Wattimena (96,85). Scorend was de Noord-Ier niet bij te benen, alleen de dubbels waren nog wat wankel. Met 10 uit 34 is er nog een verbeterpunt om echt ver te komen in Alexandra Palace. Superchin wordt namelijk getipt om de kwartfinale te kunnen halen, maar dan zullen de dubbels dus wel een stuk beter moeten. Hij zal in ieder geval iets voor het eerst van zijn leven moeten gaan doen daarvoor en dat is winnen van Thornton. In drie pogingen is dat voorlopig nog niet geluk. De laatste ontmoeting was in de eerste ronde van de al eerder genoemd World Grand Prix, waar Thornton logischerwijs won.

Dave ChisnallChris Dobey

De top-8 van de wereld was in de eerste ronde nagenoeg foutloos, behalve Dave Chisnall. Chizzy stond als enige twee sets af en had zelfs zomaar zwaar in de problemen kunnen komen tegen Rowby John Rodriguez. In de vijfde en beslissende set liet hij echter wel zien waarom de Engelsman in de top van de wereld staat, al gaf deze eerste partij ook wel gelijk de wankele status van Chisnall aan. Als het valt, dan kan hij eigenlijk van iedereen winnen. Zodra de dart niet zo soepel uit zijn hand gaat wordt het harken. Zijn nek en arm overstrekken zich volledig en het wordt ontzettend geforceerd. In de afgelopen jaren lijkt Chisnall op dit vlak geen enkele progressie te kunnen boeken waardoor zijn prestaties wisselvallig blijven. De afgelopen maand was ook tekenend met op de vier televisietoernooien achter elkaar: verlies eerste ronde, halve finaleplaats, verlies eerste ronde en finaleplaats. Chizzy wordt daarom ook maar zelden genoemd als kanshebber op de wereldtitel, al zit hij wel in een gunstig kwart van het speelschema met bijna alleen maar snelle spelers die hem zouden moeten liggen. Met Dobey treft hij een debutant die grote stappen aan het zetten is. De protegé van Gary Anderson liet op de Pro Tour al regelmatig aardige dingen zien, vorige maand maakte de Engelsman voor het eerst naam door de kwartfinale van de Grand Slam of Darts te bereiken. In Alexandra Palace zette hij direct een volgende stap door af te rekenen met Justin Pipe. Even leek het nog spannend te worden na gemiste matchdarts – want toen bleek toch wel dat de spanning aanwezig was – en Pipe kreeg zelfs pijlen om de vijfde set te bereiken. Dobey won toch met 3-1 in sets. Tegen Chisnall zal hij ook met een goed gevoel het podium op stappen. De twee Engelse darters troffen elkaar drie keer. Alle partijen waren dit jaar en Dobey won tweemaal.

Raymond van BarneveldAlan Norris

Het scheelde maar een haartje of Raymond van Barneveld had in de tweede ronde zeer verrassend tegen de Griek John Michael gestaan. Uiteindelijk wist Alan Norris toch met hangen en wurgen zich door de eerste ronde te werken. Het duel paste precies bij het spel van Chuck. Soms fantastisch en soms dramatisch, een middenweg is er bijna niet te bespeuren. Sinds zijn overstap naar de PDC is dat al het geval. Na een zeer matig begin kwam er in het najaar opeens een toernooizege. Dat kreeg een vervolg met een kwartfinale van het wereldkampioenschap een jaar geleden. 2016 begon vervolgens ook sterk, maar richting de zomer wilde er niets meer lukken. Hij won bijna geen partij op de ProTour, werd pijnlijk geveegd op de World Matchplay en leek in belabberde vorm het belangrijke najaar in te gaan. Daar kwam pardoes verandering in door het winnen van een Europan Tour-event, om toch weer op twee tv-toernooien in de eerste ronde te sneuvelen. De vorm was op de Players Championship Finals pardoes weer terug met een negendarter, maar tegen Michael was zijn spel zeer onder de maat. Scorend ging het nog wel, maar op de dubbels een regelrechte marteling. Wat Norris wel bezet is een grote vechtersmentaliteit. Dat was ook de reden dat hij ondanks 11 uit 38 op de dubbels toch nog een 0-2-achterstand goed wist te maken én daarbij ook wel gewoon het geluk had dat de partij voor de zwaarlijvige Michael te lang bleek. Doe ruimte zal Van Barneveld hem absoluut niet gaan geven. Barney is namelijk net zoals de afgelopen maanden in topvorm. Met Robbie Green als tegenstander werd een lastige eerste ronde verwacht, maar de Nederlander denderde heel snel weg van Kong. Met name de finshes waren dodelijk met uiteindelijk ook 9 uit 16. Dat gecombineerd met een halve finale en twee kwartfinales op de tv-toernooien de afgelopen twee maanden, waar Gary Anderson ( twee keer) en Michael van Gerwen eraan te pas moesten komen om hem af te stoppen maakt Barney gewoon weer een gevaarlijke outsider voor de wereldtitel. Tegen Norris is Van Barneveld de favoriet, al was het maar omdat hij alle drie ontmoetingen – alleen in de afgelopen twee jaar – overtuigend wist te winnen.

Phil TaylorKevin Painter

Phil Taylor tegen Kevin Painter, er zal bij dit affiche altijd worden teruggegrepen op de WK-finale van 4 januari 2004. In een allesbeslissende leg wist Taylor te ontsnappen en liet The Artist zijn grootste kans op eremetaal liggen. Painter wist vervolgens nog wel eens de Players Championship Finals op zijn naam te schrijven, waardoor de Engelsman de boeken in gaat als een major-winnaar bij de PDC. Toch zat er voor hem gewoon meer in. Dat geldt niet voor dit jaar, want eigenlijk had Painter helemaal niet op het WK moeten staan. Doordat Kyle Anderson geen visum kreeg om af te reizen naar Londen schoof Painter – de eerstvolgende op de ranking – het toernooi binnen. Vervolgens had hij het geluk om te worden gekoppeld aan Jamie Caven, die ook in rap tempo aan het afglijden is op de wereldranglijst. Painter moet nu wel voor aan de bak tegen Taylor en lijkt op voorhand kansloos. In 2001 won hij op de World Grand Prix van The Power. Vervolgens kwamen er nog 29 partijen tussen de twee en was Taylor altijd de winnaar. De laatste spannende partij dateert alweer van de Premier League uit 2012 toen het ‘slechts’ 8-5 in legs werd. Tegen Painter zal het er rondom Taylor vooral over gaan wat hij nou precies heeft gevonden. The Power liet na zijn simpele overwinning op David Platt weten dat hij namelijk iets had gevonden waardoor hij de wereldtitel weer ging winnen. Wat dat was wilde hij niet vertellen, dat kwam wel als de Engelsman met de beker in de lucht stond. Tegen The Artist begint Taylor in ieder geval opnieuw als de torenhoge favoriet en lijkt zijn WK eigenlijk pas in de derde ronde echte te gaan beginnen.

Michael van GerwenCristo Reyes

Stap één van de zes heeft Michael van Gerwen eenvoudig genomen op weg naar de bekroning op een ultiem jaar. Mighty Mike won 25 titels in 2016 en wil de campagne afsluiten met de enige ontbrekende beker in zijn kast; de Sid Waddell Trophy. Kim Viljanen was in de eerste ronde geen enkele partij voor de nummer één van de wereld. De Fin mocht blij zijn dat Van Gerwen hem nog een leg gunde en voor het publiek was het jammer dat Viljanen niet iets meer tegenstand bood. De Nederlander was namelijk zo messcherp, met name aan het begin van de partij opende hij iedere leg met een 180’er, dat met iets meer weerstand een negendarter heel goed mogelijk was geweest. Dat zou in de tweede ronde ook kunnen gebeuren, al is het tempo van Reyes wel iets minder gunstig daarvoor. De Spanjaard kwam twee jaar geleden als Qualifier naar het WK en wist te verrassen door te winnen van Kevin Painter en West Newton. Gary Anderson, die vervolgens wereldkampioen werd, maakte hij het ook nog behoorlijk lastig. Reyes is er volgens in geslaagd om zich in twee jaar tijd naar de top-32 van de wereld te spelen. Met name op televisie heeft hij een aantal zeer goede partijen weten te noteren met vooral hoge gemiddeldes. Dat was ook in de eerste ronde het geval tegen Dimitri Dan den Bergh. Hij eindigde uiteindelijk op 95,5, maar lange tijd tikte de Spanjaard de honderd aan. Scorend is hij solide en op de finishes erg sterk. Met 12 uit 19 maakte hij bijna geen fout en strafte in de vijfde en beslissende set één fout van de Belg direct af voor de zege. Het is aan Van Gerwen dus zaak om scorend het verschil te blijven maken. Drie keer troffen de twee elkaar, Van Gerwen staat op een 2-1-voorsprong. De enige ontmoeting op televisie was vorig jaar op het European Championship, de Nederlander won toch fluitend in de tweede ronde met 10-3.

PDC World Darts Championship 2017: Speelschema, programma, uitslagen en statistieken

Delen: