World Matchplay Wintergardens

World Matchplay Darts 2017: Voorbeschouwing Dag 2

De World Matchplay 2017 is onderweg en het toernooi komt gelijk in een stroomversnelling. De zondag is ingeruimd voor twee sessies, acht partijen en daarmee in één keer de halve eerste ronde. We zien dan ook veel spelers in actie, waaronder drie Nederlanders en de start van Phil Taylor op zijn laatste deelname in zijn tweede huis.

Jelle KlaasenJustin Pipe (onderlinge duels 2-3, op televisie 1-0)

Eén van de snelste tegen de overduidelijk langzaamste speler op de World Matchplay, het is een boeiende start van de tweede dag in Blackpool. Jelle Klaasen heeft een frustrerend half jaar achter de rug. Op het wereldkampioenschap had hij al een polsblessure, maar hoopte toen nog dat het met rust opgelost kon worden. Dat bleek uiteindelijk niet het geval, waardoor hij in mei onder het mes moest. Tot die tijd speelde hij met veel pijn en haalde bij lange na niet zijn normale niveau. Het deed hem dan ook geen goed in de Premier League, waarin hij telkens in het tweede deel van de partijen afhaakte. Na negen weken degradeerde The Cobra uit de League. Ondertussen waren de resultaten op de Pro Tour opvallend genoeg wel in orde, met name op de European Tour ging het uitstekend met drie halve finales en een finale. Sinds de operatie zijn de resultaten van Klaasen wel echt een stuk minder en komt hij toch met een flink vraagteken richting Blackpool. Tegenstander Justin Pipe is eigenlijk al twee jaar aan het modderen. Zo stormachtig hij op kwam zetten in 2011, zo snel viel hij de laatste jaren weer stil. Met name op televisie lukt er weinig meer en zijn de uitschakelingen in de eerste rondes nauwelijks nog te tellen. Meerdere keren sprak hij over stoppen, voorlopig zet hij toch stug door. Dit kalenderjaar zijn de resultaten op de Pro Tour alleen ook verre van goed, want naast één halve finale op een Players Championship moet hij het doen met drie keer het bereiken van de laatste-16. Op deze manier moet hij zelfs vrezen om uit de top-32 van de wereld te gaan vallen. In onderlinge duels staat Pipe wel op voorsprong tegen Klaasen, al is de laatste ontmoeting alweer uit 2015.

Robert ThorntonCristo Reyes (onderlinge duels 2-1, op televisie 0-1)

Robert Thornton is net zoals Pipe iemand die uit moet kijken dat hij niet heel hard door de rankings gaat zakken. De Schot moet in het najaar het prijzengeld van de World Grand Prix van 2015 verdedigen, de major die hij op zijn naam schreef. Zonder dat prijzengeld is hij pardoes niet meer de nummer veertien maar de nummer 25 van de wereld. Daar komt nog eens bij dat zijn resultaten op de Pro Tour met name in 2016 ook dermate slecht waren dat plaatsing voor de grote toernooien zelfs zomaar in gevaar kan komen. Pas in de laatste maanden is er weer wat progressie te zien bij The Thorn met een finale, halve en kwartfinale op de vloer. Toch zal er heel wat moeten veranderen om toe te slaan in Blackpool, al is het maar omdat hij een dramatisch record heeft in de Winter Gardens. Bij zijn debuut verloor hij met 10-4 van Phil Taylor, daarna werd het 10-0 voor Gary Anderson, 10-0 voor Adrian Lewis, 10-3 voor Ian White, 10-8 voor Paul Nicholson en 10-7 voor Keegan Brown. Vorig jaar wist hij eindelijk de ban te breken tegen Josh Payne (10-7), om in de tweede ronde wel kansloos te verliezen van Dave Chisnall (11-2). Met Cristo Reyes treft hij nu een debutant die wel eens één van de verrassingen van de week kan gaan worden. Sinds zijn verrassende binnenkomst bij de PDC op het WK 2015 is de Spanjaard in gestaag tempo opgeklommen. Inmiddels mag hij zich zelfs een top-32 speler noemen en staat al enige tijd in en rond de top-16 van de Pro Tour Order of Merit. Dit bewijst hoe constant hij weet te presteren op de tour, want als je alleen dit jaar er alweer bijpakt noteert hij alweer elf toernooi waar hij de laatste-16 of beter haalt. Met name de laatste maand is hij uitstekend bezig op de European Tour-events met twee halve finales. Het brengt hem in goede vorm richting de World Matchplay, waar hij in de ogen van sommige bookmakers zelfs de favoriet is. De enige ontmoeting op televisie won hij vorig jaar tijdens het European Championship met 6-4.

Benito van de PasDaryl Gurney (onderlinge duels 1-4, op televisie 0-1)

Op papier heeft Benito van de Pas de meest ongunstige loting die er mogelijk was. Daryl Gurney stond op het moment van de loting nog net op plaats 17 en daarmee de hoogst niet-geplaatste speler op de wereldranglijst. Inmiddels is Superchin opgeschoven naar de zestiende stek en komt met heel veel vertrouwen richting Blackpool. Dat is bij Van de Pas iets minder het geval. De Nederlander heeft sinds zijn entree bij de PDC grote sprongen vooruit weten te zetten en staat nu al een half jaar in de top-16 van de wereld. Afgelopen jaar won hij diverse toernooien op de Pro Tour, maar daar is hij dit kalenderjaar nog niet in geslaagd. De prestaties van Big Ben zijn iets wisselvalliger. In de eerste vier maanden van het seizoen haalde hij vier kwartfinales en stond in de finale van één European Tour-event. Daarin miste Van de Pas één matchdart en dacht nog terug te mogen komen om de klus te klaren. Peter Wright gooide echter een bulls-eye 121-finish en versloeg daardoor Van de Pas ondanks een gemiddelde van 110,46 per beurt. In de drie weken daarop wist hij opnieuw goede prestaties neer te leggen, om daarna niet door te drukken. Dit kwam mede doordat hij experimenteerde met zijn materiaal De World Matchplay biedt hem de kans om echt te stijgen op de wereldranglijst, maar wacht dus een loodzware opening. Gurney mocht vorige week voor het eerst meedoen op de World Series en haalde in Las Vegas gelijk de finale. Dat deed hij door zowel Peter Wright als Gary Anderson te verslaan, om zelfs de kans te laten liggen om ook Michael van Gerwen aan de kant te zetten. De druk van het winnen was daarbij zichtbaar nog te groot. Gurney is net zoals Van de Pas aan een stevige opmars bezig en wist in april zijn allereerste Players Championship te winnen. Eigenlijk had hij dit jaar al meer titels moeten pakken, want hij verloor naast in Las Vegas nog eens drie finales en stond ook in vijf halve finales waaronder op de UK Open. Met zijn scorende vermogen is SuperChin op deze manier hard op weg naar de top-10 van de wereld, alleen geldt ook voor hem dat toernooien zoals de World Matchplay de kans zijn om echt door te pakken.

Mensur SuljovicJohn Henderson (onderlinge duels 4-0, op televisie 0-0)

De middag wordt afgesloten met een interessante en misschien ook wel onvoorspelbare partij. Mensur Suljovic staat inmiddels al een klein jaar in de top-10 van de wereld, maar we zijn hem op het podium toch wat uit het oog verloren. Hij speelde niet in de Premier League en kreeg ook geen uitnodigingen voor de World Series-events. Nog altijd hangt er een zweem van onduidelijkheid rondom de Oostenrijker waarom hij er niet bij was. Eerst liet hij zelf weten niet te willen, daarna ontkende hij dit weer, om mede door de zwangerschap van zijn vrouw vervolgens ook de qualifiers voor de UK Open te laten schieten. Zo zagen we hem dus ook niet op de UK Open. Met uitzondering van de World Cup of Darts wordt dit dus voor Suljovic zijn eerste partij op een televisiepodium sinds The Masters in januari. Buiten het zicht van de grote camera’s heeft hij opnieuw prima gepresteerd en dan vooral op de European Tour. The Gentle haalde twee finales, een halve finale en twee kwartfinales. Op de Players Championships waren de resultaten een stuk minder opvallend met drie kwartfinales. John Henderson heeft een zeer solide half jaar achter de rug. Er waren weinig uitschieters, maar The Highlander slaagde er wel telkens in om ponden te verzamelen en zich vooral vaak te plaatsen voor de European Tour-events. Na de zomer is hij in Maastricht van de partij en dat is al zijn zevende EuroTour van het jaar. Met name die deelnames leveren hem veel ponden op waardoor hij zich heeft weten te plaatsen voor de World Matchplay. Voor hem komt het misschien niet slecht uit dat hij al in de middag mag spelen, want met name de hitte in Blackpool breekt hem regelmatig op. Slechts één keer won hij in de Winter Gardens een partij en om daar een tweede aan toe te voegen zal hij voor een unicum moeten zorgen. Henderson won namelijk nog nooit van Suljovic.

Dave ChisnallMervyn King (onderlinge duels 8-8, op televisie 1-2)

Qua statuur en prijzenkast zou je het misschien niet zeggen, maar Dave Chisnall is hard op weg om de hoogst geplaatste Engelsman op de wereldranglijst te worden. Adrian Lewis staat nu nog boven hem op de vierde plaats, maar Jackpot moet heel veel prijzengeld verdedigen in de rest van dit kalenderjaar. Dat is voor Chisnall een stuk minder het geval waardoor hij voor een unicum kan zorgen. Met zijn huidige vijfde plaats is Chizzy op dit moment de hoogste genoteerde speler ter wereld zonder een major achter zijn naam. Vijf keer met Lakeside in 2010 meegerekend stond hij in de finale van een groot televisietoernooi, winnen deed hij nog nooit. Vooralsnog moet de man in het geel het dan ook doen met tien Players Championship-titels en één European Tour-titel. Het is dus duidelijk waar Chisnall dit keer op jaagt in Blackpool, al heeft hij voorlopig nog geen klinkende resultaten weten te overleggen op de World Matchplay. Vier jaar op rij haalde hij de laatste acht, om in die horde telkens te verliezen. Boosdoeners waren Michael van Gerwen (liefst drie keer) en Phil Taylor. Goed nieuws voor Chizzy, deze twee spelers kan hij nu op zijn vroegst treffen in de halve finale. Zijn jaar tot dusver voor de nummer vijf van de wereld mager. Hij haalde één finale op een Players Championship en stond op de Pro Tour nog twee keer in een halve finale. De Premier League sloot hij af als vijfde en ook zijn laatste partij zal hem geen goed gevoel opleveren. In Shanghai haalde hij dan wel de finale, daarin veegde Van Gerwen hem met liefst 8-0. Mervyn King laat dit jaar opnieuw zien dat oude strijders niet zomaar aan de kant gaan. The King weet zijn plek in en rond de top-20 van de wereld stug vast te houden met solide prestaties op de Tour. Twee finales, twee halve finales en drie kwartfinales zijn de buit in een half jaar op de Pro Tour, met vooral een sterke laatste maand. De finale op de European Tour in Hamburg na een reeks van sterke partijen zal hem in de juiste mood brengen. Daar zat King vorig jaar ook in toen hij in de eerste ronde overtuigend won van James Wade en in de kwartfinale Phil Taylor aan het wankelen bracht. King is er een meester in om de druk altijd op zijn tegenstander te houden en het is aan Chisnall dan ook om snel weg te lopen. Doet hij dat niet, groeien de kansen van King met de leg. Want als de spanning hoog oploopt, is King de favoriet.

Phil TaylorGerwyn Price (onderlinge duels 1-0, op televisie 0-0)

De afscheidstoernee van Phil Taylor krijgt nu echt gestalte. Zagen we The Power het afgelopen half jaar nog bijna wekelijks in actie tijdens onder meer de Premier League, na de World Matchplay zijn de momenten schaars. Zoals het er nu bij staat zal Taylor alleen nog in actie komen op de Champions League of Darts, de World Series-events, de World Grand Prix en het wereldkampioenschap. Voor de overige tv-toernooien gaat hij zich niet plaatsten door niet te spelen op de Pro Tour en voor de Grand Slam of Darts moet hij een finale halen op een tv-toernooi. Dat zal dus nog een flinke klus worden om in Wolverhampton aanwezig te zijn. Als je kijkt naar de honger, of het gebrek daaraan, van Taylor naar succes dit seizoen zal het deze week moeten gebeuren. De Winter Gardens is eigenlijk altijd zijn tweede thuis geweest. En al won Taylor dan al die wereldtitels, in Blackpool was hij echt nagenoeg onverslaanbaar. Daar is de laatste twee jaar verandering in gekomen. James Wade klopte hem in 2015 en vorig jaar was The Power volslagen kansloos in de finale tegen Michael van Gerwen. Dat bracht het slechtste in hem naar boven door zich zeer raar te gedragen tijdens de partij. Die trekjes hebben we de laatste maanden vaker gezien en juist dat geeft aan dat Taylor er echt een punt achter gaat zetten. Om mooi af te sluiten op de World Matchplay zal hij wel een loodzware klus moeten afronden. Op papier krijgt hij alleen al om de laatste vier te bereiken na Gerwyn Price ook Raymond van Barneveld en Van Gerwen voor zijn kiezen. De laatste twee maanden hebben we hem alleen gezien in Shanghai, waar hij een 5-0-voorsprong uit handen gaf tegen Van Gerwen. Ook nu was hij na afloop kwaad over onbenullige kleinigheden. The Power meldde zich vervolgens af voor het toernooi in Las Vegas om zich volledig te richten op de World Matchplay. Price was wel in de Verenigde Staten. De Welshman is pas aan zijn vierde jaar bij de PDC bezig, maar is inmiddels een gevreesde opponent. Lukte het eerder vooral op de vloer, dit seizoen haalde hij de finale van de UK Open en ook de finale samen met Mark Webster van de World Cup of Darts. Mede door afmeldingen van Adrian Lewis mocht hij meedoen aan de World Series en haalde zowel in Dubai als Las Vegas de halve finale. Zijn laatste partij was wel pijnlijk, want Van Gerwen versloeg hem met liefst 8-0. Nu er toch wat van hem verwacht wordt in Blackpool staat er op The Iceman ook druk, al heeft hij tot dusver laten zien daar weinig last van te hebben. Tegen Taylor geldt echter wel dat hij met name op de dubbels zijn beste spel moet laten zien.

Raymond van BarneveldJoe Cullen (onderlinge duels 4-4, op televisie 1-0)

Voor Raymond van Barneveld begint er deze maand een nieuw hoofdstuk aan zijn dartscarrière. Begin juli tekende hij een contract bij Target en verliet daarmee na een decennium dartsfabrikant Unicorn. Met de nieuwe partij heeft hij een vijfjarig contract getekend met als slogan Believe. Het geloof is er namelijk bij Van Barneveld dat hij met zijn nieuwe darts nog minimaal één keer wereldkampioen kan worden. “Misschien niet dit jaar, maar dan zeker in de komende jaren. Deze darts zijn volledig voor mij gemaakt en ik heb er nu mee gegooid. Ik heb er direct het gevoel mee dat dit het is, hier kan ik weer wereldkampioen mee worden.” Het gaat natuurlijk niet vanzelf met een volledig nieuwe dart en dat bleek de afgelopen weken in Shanghai en Las Vegas. Zijn spel was zeer wisselend per partij en met name in Las Vegas besloot de Nederlander om te gaan experimenteren. Het is dus de vraag in hoeverre Barney in Blackpool al de juiste setup heeft gevonden. Met Joe Cullen treft hij een lastige eerste tegenstander. Rockstar wordt eigenlijk al jaren gezien als een aanstormend talent, maar het kwam er te weinig uit. Af en toe liet Cullen een fantastische partij zien, alleen dat waren echt incidenten. In het spoor van bijvoorbeeld Daryl Gurney lijkt hij na jaren te zijn gehard op de Pro Tour nu wel de stap te zetten. Op het wereldkampioenschap liet hij al een waanzinnige partij zien, om dit voorjaar zijn eerste Players Championship te winnen. Cullen pakte twee weken geleden gelijk zijn tweede prijs en was daarna zeer geëmotioneerd. Een week daarvoor had hij zich nog moeten terugtrekken op de European Tour in Leverkusen doordat zijn vader een hartaanval had gehad. Met zijn vader gaat het inmiddels weer goed, waardoor Cullen zijn focus op de World Matchplay kan leggen. Wat voor hem vooral van belang zal zijn is de constante lijn doortrekken. Want te vaak was het in de ene ronde alles en de volgende niets. Een dag dat het niets was, was bijvoorbeeld afgelopen november toen hij met liefst 10-2 verloor van Barney op de Players Championship Finals.

Kim Huybrechts Alan Norris (onderlinge duels 4-6, op televisie 1-1)

Kim Huybrechts en Alan Norris zitten eigenlijk in hetzelfde schuitje. Ze staan allebei rond de zestiende plaats van de wereld en zullen een echte stap vooruit moeten maken. En ondertussen moeten ze ook uitkijken, want bij een slecht half jaar kunnen ze ook zomaar afdalen richting plaats twintig. Huybrechts leek al een aantal keer de stap richting de top-10 te maken, maar op het moment dat hij in partijen en toernooien de kans kreeg om echt toe te slaan liet hij dat liggen. Dat was ook weer terug te zien in de Premier League Darts van dit voorjaar. Heel veel partijen waren close, maar kleine foutjes of gemiste kansen braken hem op. Zo degradeerde The Hurricane voor de tweede maal voortijdig uit de League. Tussendoor liet hij op de UK Open zo’n kans liggen om op een televisietoernooi echt door te pakken. De Belg verloor in de kwartfinale onnodig van Alan Norris. Op de Pro Tour waren zijn resultaten vervolgens aardig, met een finale, twee halve finales en vier kwartfinales. Met name in juni en juli hield het alleen niet over. Zo staat er dus behoorlijk wat druk op de World Matchplay, waar Huybrechts een slecht record heeft. Hij is al sinds 2012 van de partij, maar vijf keer op rij verloor hij in de eerste ronde. Norris zagen we eerder dit jaar dus de halve finale van de UK Open halen en de week daarvoor won hij ook een Players Championship. Daarna werd het alleen heel veel minder. Het past in het spel van Norris. Chuck gooit soms een toernooi alles raak, maar dat kan ook zomaar weken weg zijn. Dat laatste lijkt momenteel voor hem het geval, want sinds begin april heeft hij slechts twee kwartfinales genoteerd. Inmiddels komt hij ook in de periode aan waar Norris echt ponden moet gaan verdedigen op de wereldranglijst, met name het aankomende najaar een toernooizege in Ierland en een kwartfinale op het wereldkampioenschap. Hij kan in Blackpool dus wel een buffer opbouwen. Ook hij won echter nog nooit een partij in de Winter Gardens. Norris opende vorig jaar tegen Gary Anderson met het winnen van de eerste leg, de volgende tien legs gingen allemaal naar de Schot.

World Matchplay 2017: Uitslagen, statistieken en programma

Delen: