Connect with us

World Matchplay

World Matchplay Darts 2018: Voorbeschouwing Dag 1

Jeffrey de Zwaan Michael van Gerwen Darts UK Open

De World Matchplay zal dit jaar in opnieuw een snikheet Blackpool worden gespeeld. De openingsavond is ingeruimd voor het bovenste kwart van het speelschema, met daarin topfavoriet Michael van Gerwen.

Adrian Lewis – James Wilson (3-0, op tv 0-0)

Hoe staat het ervoor met Adrian Lewis, het is één van de vele grote vragen die spelen op de World Matchplay van dit jaar. Ruim een jaar geleden ging het echt mis met Jackpot. Hij had al twee zeer magere jaren achter de rug, maar wist altijd nog wel een aantal goede resultaten te behalen om zijn ranking vast te houden. De gevolgen van een operatie in het voorjaar van 2017 was groot. Met meer geluk dan wijsheid haalde hij nog de halve finale van de World Matchplay, daarna werd het rest van het jaar een groot drama. Door zijn nederlaag in de eerste ronde van het WK viel Lewis zelfs uit de top-20 van de wereld en moest hij helemaal opnieuw beginnen. Dat ging dit jaar met vallen en opstaan. Hij werd zelfs geschorst na een bizar incident tijdens de UK Open Qualifiers, om op de UK Open gelijk zijn eerste partij te verliezen. Met name op de vloertoernooien ging het wel steeds beter met twee finales en ook een finale op de Gibraltar Darts Trophy. Toch werd dat afgewisseld met ontzettend slechte resultaten en is het de vraag hoe hij nu op het grote podium zal presteren. Hij weet namelijk ook dat hij weer kan duikelen op de ranglijst, doordat Lewis een halve finale uit 2016 moet verdedigen. De eerste ronde lijkt wel een eenvoudige klus te worden tegen James Wilson. De Engelsman stapte als nummer één van de BDO over naar de PDC, die belofte heeft hij nooit weten in te lossen. Twee maanden haalde hij in 2016 een hoog niveau en liet mooie dingen zien op de Pro Tour, op televisie wil er weinig lukken. Een jaar geleden had hij op de World Matchplay moeten winnen van Peter Wright, maar ging verschrikkelijk choken. Een finale op een Players Championship zorgde ervoor dat hij nog wel voldoende ponden achter zijn naam heeft staan om zich weer te plaatsen voor de World Matchplay. De laatste maanden zijn de resultaten echter zeer mager en ook in onderlinge duels heeft hij nog nooit weten te winnen van Lewis.

Dave Chisnall – Keegan Brown (11-0, op tv 3-0)

Als Dave Chisnall weer eens wat vertrouwen op wil doen op een groot toernooi, dan lijkt voor hem Keegan Brown de uitgelezen tegenstander. De onderlinge balans is namelijk maar liefst 11-0 voor Chizzy. De vorm van de nummer acht van de wereld geeft alleen weinig reden om te denken dat hij zomaar even wint van de voormalig wereldkampioen bij de jeugd. In 2017 slaagde Chisnall er namelijk niet één keer in om een kwartfinale op een groot televisietoernooi te bereiken en ook dit jaar brachten The Masters en de UK Open gelijk nederlagen. De Pro Tour was voor hem ook allerminst een pretje. Er waren goede dagen met een finale en twee halve finales op de Players Championships, voor een nummer acht van de wereld die zich zonder Premier League volledig kan richten op de Pro Tour is dat wel ontzettend karig. Vier keer op rij (2013-2016) stond hij in de kwartfinale in Blackpool, dus misschien kan hij deze week zijn carrière weer de goede kant uit duwen. Dat begint dus tegen Brown. De jonge Engelsman werd in 2014 wereldkampioen bij de jeugd en leek heel snel door te breken. Met name op de televisietoernooien was hij indrukwekkend, maar toen begonnen de problemen. Hij werkt fulltime als laborant en was nog niet van plan om dit op te geven. Daarnaast kwamen er medische issues opspelen. Brown gaf afgelopen WK toe dat hij depressief is geweest en hij is nog altijd niet volledig hersteld. Zo verloor hij dit jaar op de European Tour in april met 6-0 van Jermaine Wattimena, terwijl hij een gemiddelde gooide van 61,06 per beurt. Aan alles was die dag te zien dat hij niet goed in zijn vel zat en een slechte dag kende. De afgelopen periode zijn de resultaten van Brown solide, maar zijn er weinig uitschieters. En die zal hij normaal gesproken wel moeten hebben om eindelijk eens van Chisnall te gaan winnen.

Michael van Gerwen – Jeffrey de Zwaan (3-1, op tv 1-1)


Michael van Gerwen heeft in Blackpool heel wat recht te zetten. Dat begon een jaar geleden al. Hij werd toen uitgeschakeld door Phil Taylor door in de openingsfase heel veel dubbels te missen en daarna de strijd met Taylor en het publiek te verliezen. De Winter Gardens was volledig op de hand van The Power bij diens afscheidstoernee en dat bleek voor Mighty Mike te veel. Daarnaast heeft hij ook wat recht te zetten tegen Jeffrey de Zwaan. In maart verloor de nummer één van de wereld namelijk op de UK Open van zijn jongere landgenoot. Inmiddels is de situatie van allebei wel anders. Door de bizarre sneeuwval was de UK Open een bizar toernooi zonder publiek. De omstandigheden zullen nu dan ook volledig anders zijn. Daarnaast is met name De Zwaan niet meer in de vorm waarin hij toen verkeerde. Dat lijkt voor een groot deel toe te schrijven te zijn aan een switch van darts. The Black Cobra heeft een nieuwe materiaalsponsor en moet nog wennen aan de nieuwe pijlen. Je kunt je vraagtekens zetten bij het moment van switchen van materiaal. Na het terugveroveren van zijn tourkaart kent de Nederlander namelijk een uitmuntend 2018. Hij haalde twee finales op de Pro Tour en won in april zijn eerste Players Championship. Vanaf eind mei viel hij echter volledig stil en verdiende bijna geen pond meer. Het zorgde ervoor dat plaatsing voor de World Matchplay zelfs nog in gevaar kwam. Van Gerwen was ondertussen alweer in zijn hoogste versnelling bezig. Hij heeft vijftien toernooien gewonnen waaronder The Masters en de Premier League Darts. Het seizoen werd ook al opgefleurd met twee negendarters. Het enige dat dit jaar nog niet is gelukt, is een World Series-event te winnen. De afgelopen weken in Las Vegas en Shanghai was Van Gerwen wisselvallig. Hij speelde een aantal uitmuntende partijen, afgewisseld door slordige duels. Het betekende twee nederlagen en een frisse blik richting Blackpool.

Michael Smith – Jonny Clayton (4-0, op tv 0-0)

De carrière van Michael Smith lijkt in 2018 zijn definitieve vlucht te hebben genomen. Bully Boy werd voor de tweede keer in de Premier League Darts gezet, terwijl zijn resultaten daar niet direct aanleiding toe gaven. Het leek bijna een noodgreep te zijn doordat zoveel spelers afhaakten en had volledig verkeerd kunnen uitpakken. Had Smith net zoals 2016 flink wat tikken op zijn neus gekregen, dan had Bully Boy zomaar afgeschreven kunnen worden. Het liep volledig anders. Vanaf de eerste avond – toen het bij Gary Anderson met een ruime voorsprong achter zijn naam in zijn rug schoot – zat het mee voor Smith. Zijn gemiddeldes waren lang niet altijd groots, wel wist hij telkens te winnen. Het bracht Smith zelfs naar de finale van de Premier League en daarnaast won hij dit jaar al twee toernooien op de Pro Tour. Als kers op de taart won Bully Boy vorige week zijn eerste televisietoernooi. De Shanghai Masters ging zijn kant uit na zeges op onder meer Van Gerwen en Rob Cross. De verwachtingen zijn nu dan ook gelijk hoog gespannen. De eerste klus wordt Jonny Clayton, van wie Smith nog nooit heeft verloren. Toch is er bij de Welshman wel wat veranderd in het  afgelopen jaar. In oktober won The Ferret een Players Championship en daar kwam zomaar de finale op de Players Championship Finals overheen. Het werd op dat moment gezien als een toevalstreffer, inmiddels weten we beter. In april won Clayton namelijk de Austrian Darts Open en nadert de top-20 van de wereld. Het wordt zijn debuut in de Winter Gardens en dat maakt hem nog wel de underdog tegen Smith. Maar iedereen is voor hem gewaarschuwd.

World Matchplay Darts 2018: Uitslagen, programma en statistieken

Delen:

Meer over World Matchplay

Sale Januari 2019